Dnia 1 września 1951 r. została przeniesiona Szkoła z Piotrkowa Trybunalskiego do nowo wybudowanego budynku, lecz jeszcze całkowicie niewykończonego w Wołominie, przy ulicy Armii Ludowej 85. W pierwszych czterech miesiącach sale wykładowe i pokoje biurowe mieściły się w internacie.

Dnia 5 stycznia 1952 r. nastąpiło przeniesienie kancelarii i otwarcie sal wykładowych do wykończonej i przeznaczonej na szkołę części budynku. W miesiącach zimowych bardzo często wieczorami gasło światło na kilka godzin, co ogromnie utrudniało pracę wychowawczą i naukową.

W maju 1952 r. odbyły się pierwsze egzaminy maturalne i młodzi technicy zostali skierowani do przemysłu. W czerwcu 1952 r. odbyły się egzaminy wstępne, w wyniku których przyjęto 13 kandydatów. Dnia 25, 26 i 27 sierpnia odbyły się dodatkowe egzaminy wstępne. Komisja przyjęć zatwierdziła 39 uczniów. Szkoła Przysposobienia Zawodowego wytypowała 9 kandydatów, których przyjęto do klasy I - bez egzaminów. Dnia 28 sierpnia 1952 r. odbył się egzamin poprawkowy. Zdawało 28 uczniów - złożyło egzamin 25 uczniów.

Dnia 4 stycznia urządzono choinkę noworoczną dla dzieci pracowników w wieku od 3-14 lat. Rozdano podarunki w postaci książeczek i słodyczy. Dnia 10 stycznia - choinka noworoczna dla młodzieży szkolnej. Uroczystości stanowiły: przemówienia, recytacje, śpiew, rozdanie nagród i zabawa taneczna. Dnia 25 lutego - Koło naukowe technologii urządziło zebranie otwarte, w którym udział wzięli uczniowie klas wyższych szkół podstawowych. Referat pt.: "Historia szklarstwa" wygłosił ob. inż. Dobrzański Aleksander. Ilustracją referatu była wystawa wyrobów szklarskich, eksponaty i ilustracje. Celem zebrania było zainteresowanie uczniów klas 7-ych zawodem szklarskim.

Dnia 9 stycznia odbyła się choinka noworoczna dla młodzieży szkolnej. Dnia 28-29 marca 1954 r. odbyła się wycieczka uczniów klasy IV wraz z dyrektorem szkoły i wykładowcami technologii do Zakładów Szklarskich "Ujście". Wycieczka miała na celu zapoznanie uczniów z nowoczesnymi urządzeniami mechanicznymi zastosowanymi w przemyśle szklarskim. Przy końcu roku szkolnego złożyło z klasy czwartej 27 uczniów egzamin dojrzałości i otrzymało dyplomy technika - technologa szkła. W czasie wakacji nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora szkoły. Dotychczasowy dyrektor, Teofil Gumiński, objął funkcję kierownika internatu, a na jego miejsce powołano od 1 sierpnia Piotra Rostkowskiego, dyrektora Zawodowej Szkoły im. Konopczyńskiego w Warszawie.

Po uroczystym rozpoczęciu roku szkolnego praca dydaktyczno-wychowawcza rozwinęła się w dobrej atmosferze z całym personelem szkoły i z organizacja młodzieżową ZMP, która po kilku tygodniach współdziałania z dyrekcja szkoły bardziej jeszcze włączyła się do oddziaływania wychowawczego na młodziez na terenie internatu, w szkole i poza szkołą. Baza lokalowa szkoły jest wystarczająca dla tej liczby młodzieży, ale z zapewnieniem uczniom w internacie sa kłopoty, ponieważ spora liczba lokatorów, niezwiązanych zupełnie ze szkołą, zajmuje pomieszczenie internatu. Młodzież miejscowa stanowi nikły procent w stosunku do całości uczniów.

Dokonaliśmy naboru znów do dwóch klas pierwszych, czyli mamy już sześć klas z liczbą 183 uczniów. Najmniejsza klasa jest klasa czwarta, bo licząca zaledwie 13 uczniów. Dzięki zabiegom udało się zaangażować od 1. IX. 1955 trzech nauczycieli stałych: matematyka ob. R. Ludwiniaka, polonistę W. Błońskiego i do rysunku zawodowego M. Gwiazdeckiego. Mamy więc pełną i dobrą obsadę i do przedmiotów zawodowych i przedmiotów ogólnokształcących. Rok szkolny kończy sie edycją 11 absolwentów.

Od roku 1956/57 obowiązuje w Technikum już pięcioletni okres nauczania. Uświadamiająca akcja o charakterze technikum i perspektywach dla młodzieży po jej ukończeniu, prowadzona wśród społeczeństwa, nauczycielstwa i młodzieży szkół miejscowych i w okolicy oraz " otwarte drzwi" szkoły w okresie maja i czerwca wzbudziły większe zainteresowanie szkołą, wskutek czego poprawił się nabór miejscowego elementu do technikum. Wprawdzie był to element może nieco słabszy pod względem przygotowania, ale fakt ten świadczył, że szkoła zdobywa sobie uznanie w środowisku. Znacznie przyczyniła się do tego młodzież technikum klas starszych, która w dni wolne wyjeżdżała do szkół sąsiednich z krótkimi imprezami przez co najskuteczniej propagowała i szkołę i kierunek zawodowy szkoły.

Rok szkolny rozpoczęto z liczbą młodzieży dwustu trzydziestu pięciu uczniów w siedmiu klasach: dwie klasy pierwsze, dwie drugie i jedna czwarta. Zarządzeniem władz szkolnych wprowadzono od początku roku szkolnego warsztaty metalowe dla klas pierwszych obok istniejących warunków szklarskich. Nauka zawodu obu warunków szkolnych odbywała się w zakładzie huty szkła na materiale i sprzęcie zakładu. Aby bardziej zapoznać młodzież z charakterem i organizacja przyszłej ich pracy w różnych zakładach - urządzano co roku wycieczki do tych zakładów pracy oraz organizowano spotkania przedstawicieli przemysłu - inżynierów i dyrektorów  hut  z młodzieżą na terenie szkoły. Szkołę w tym roku ukończyło dwudziestu maturzystów.

Zaangażowano dodatkowego nauczyciela do nauczania elektrotechniki, ob. mgr inżyniera Zygmunta Chmielewskiego. Zwiększała się liczba młodzieży w szkole i w internacie, zwolniono od lokatorów znów dwie sale w internacie przez co warunki mieszkaniowe dla młodzieży znacznie się poprawiły, ale w szkole zrobiło się bardzo ciasno. Szkoła pomyślana była na cztery klasy zinternatowane, nie było więc szatni w szkole, nie było pomieszczeń gospodarczych na magazyny, na sprzęt i pomoce naukowe, nie można było z braku miejsca organizować pracowni naukowych. Postanowiono więc poczynić starania o rozbudowę szkoły, ale zamierzona inwestycja nie znajdowała się w planie inwestycyjnym, a zatem nie było przyznanych na sporządzenie dokumentacji. Dzięki ścisłemu powiązaniu szkoły z przemysłem, przemysł uznał nasze zamierzenia za bardzo wskazane, wskutek czego Zjednoczenie przyznało szkole środki na sporządzenie dokumentacji inwestycyjnej. Zasługa w tym w pierwszym rzędzie naczelnego dyrektora Zjednoczenia ob. Jana Bieńczyka. Od tej pory rozpoczęły się starania o sporządzenie dokumentacji i wprowadzenie inwestycji do planu. W tym roku szkoła wypuściła 22 absolwentów.